Lex van Rossen

Lex van Rossen (foto; Rob Verhorst, 2005)

Lex van Rossen (1950-2007) nam zijn eerste popfoto als schooljongen tijdens een optreden van Trea Dobbs in een Amstelveens park. De Agfa Isoli die hij daarvoor gebruikte, had hij gekocht met de 50 gulden die hij bij een tekenwedstsrijd had gewonnen. De foto is niet bewaard gebleven, maar kan vanuit het huige perspectief gerust het beginpunt van zijn bijna 30 jarige carrière genoemd worden. Het gaf hem de zekerheid dat dit was wat hij wilde: in beeld brengen van popmuziek, terwijl het specialisme van de popfotografie nog moest worden uitgevonden.

Lex van Rossen onderscheidt zich door een bijzondere, eigen stijl en opvatting over wat een goede foto is. Hij vestigde zijn naam met indrukwekkende zwart-wit portretten met een sterke nadruk op vorm en compositie en door dynamische foto’s van live concerten. De foto van U2 die hij in 1987 maakte tijdens een optreden van de groep in de Kuip, maakte hem ook internationaal bekend. Buitenlandse bladen, waaronder New York Times en Rolling Stone, publiceerden de foto prominent.

U2 (Bono)

Door zijn omvangrijke oeuvre van beeldbepalende foto’s kan Lex van Rossen als één van de grondleggers van de popfotografie in Nederland beschouwd worden. Zijn betrokken, liefst dichtbij het podium gemaakte foto’s, maken hem tot chroniqueur van de veranderende popscene.

Lex van Rossen werkte sinds 1978 als vaste fotograaf van de welhaast legendarische popjournalist Jip Golsteijn (De Telegraaf) tot diens dood in 2002. Daarnaast publiceerde hij in uiteenlopende bladen als Muziekkrant Oor, Het Parool, De Volkskrant, Haarlems Dagblad en Trouw. Met NRC Handelsblad heeft hij een speciale band. Lex van Rossen was sinds 1977 als vaste freelancer aan deze krant verbonden. Ook in buitenlandse media (Rolling Stone, NME, Spin) verschijnt regelmatig werk van hem.

Naast de publicaties voor dagbladen en tijdschriften verzorgde Lex van Rossen de fotografie voor albumhoezen van o.a. Heartshaped World, Chris Isaak, Tex and the Horseheads en Live in Holland. Ook leverde hij bijdragen aan een aantal boeken, o.a. van Jip Golsteijn over popmuziek, of de bundel ‘Profiel’ van popjournalist Peter Bruijn.

In 2006 besloot Lex van Rossen zijn fotografie een andere richting te geven. Hij vertrok naar Sierra Leone om een fotodocumentaire te maken van The Refugee All Stars, een muziekgroep van voormalige vluchtelingen. Dit project heeft hij helaas niet kunnen afronden; Lex overleed in februari 2007.

Naast popfotografie heeft Lex van Rossen de afgelopen jaren ook op andere terreinen, waaronder de dovenwereld, portretten en documentair werk gemaakt. Hij fotografeerde bijvoorbeeld stills voor filmprojecten rond gebarentaal, onder andere gepubliceerd in het boek en de DVD ‘Bewogen. Filmgedichten in Gebarentaal’ (2005). Deze foto’s werden tentoongesteld op het Filmfestival Rotterdam in 2005.

Werk van Lex van Rossen was te zien op exposities in Galerie Hollandse Hoogte (Amsterdam 1989), Noorderlicht Fotogalerie (Groningen 1989, 1997, 2005), Fotofestival Naarden (dubbelexpositie met Niels van Iperen in 1993), Galerie 2 ½ x 4 ½ (1999), Kunsthal (Rotterdam, 1995), Galerie In Beeld (Vlaardingen 2002), De Melkweg Galerie (1980, 2002 en 2005), Filmfestival Rotterdam (2005), Kunstcentrum Kunsteijssen (Alkmaar 2005).

Lex van Rossen was winnaar van de Diamond Photo Award (1987) en De Pop Perspijs (2004).